19-03-08

Boekbespreking: "Nacht" van Elie Wiesel

Iedereen met voldoende historisch besef realiseert zich dat het krankzinnig is om het militaire optreden van de Israeli's in Palestina te vergelijken met de behandeling van joden door de nazi's. De Europese joden anno jaren '30 verschilden in niets van de joden ettelijke eeuwen daarvoor: een vredig, godsvruchtig volk dat zich bekwaamde in de handel en tal van gespecialiseerde beroepen en ambachten en in gedrag of taal geen enkel Europees volk provoceerde. Waaraan hadden de joden dat vreselijke lot, dat Hitler voor hen in petto had, dan toch verdiend, vraag je jezelf onwillekeurig af... Mijn veronderstelling: Misschien waren zij gewoon te goed voor deze wereld? Zij waren zo succesvol in handel, bankwezen en wetenschap dat het de jaloezie opwekte van de nazi's: alleen zijzelf mochten getalenteerd en succesvol zijn en niemand anders! De joden moesten van het toneel verdwijnen omdat de ogen van de wereld moesten gericht zijn op de schittering van de nazi-maatschappij waarin geen plaats was voor joden die zij als rivalen begonnen te zien, in hun raciale denken. De joden deden gewoon hun best op alle terreinen terwijl de nazi's deze ijver van hen, vanuit een soort van minderwaardigheidscomplex, uitlegden als een uitdaging aan hun adres... De gevolgen zijn gekend. De vernietiging van het jodendom op industriele schaal was zo in detail gepland dat mensen van tegenwoordig zouden denken: eer je een vijand zo aanpakt moet hij een en ander toch zelf hebben uitgelokt? Een massamoord zonder de minste aanleiding gaat toch ieders begrip te boven? En toch was het zo! Er waren geen joden die een rebellenoorlog voerden tegen de Duitse regering, geen joden die als zelfmoordterroristen zichzelf opbliezen op overvolle Duitse markten, geen joden die thuis raketten fabriceerden en die vervolgens in hun achtertuin lanceerden richting Duitse woonwijken... De vergelijking van Palestijnen met holocaustslachtoffers en Israeli's met nazi's is dus niet gewoon krom maar ronduit absurd te noemen. Wie wil weten welke waanzin zich in Hitlers kampen heeft afgespeeld en waarom dit zo verschillend is van de reflex tot zelfverdediging die Israel heden ten dage benut, kan best te rade gaan bij het boek "Nacht" van Elie Wiesel, het relaas van een overlevende die het meemaakte dat zijn ouders en zus daar omkwamen. Dit is niet het soort boek dat je leest voor het plezier omwille van het mooie taalgebruik, de fantastische zinsconstructies of de meeslepende avonturen. Je leest het om inzicht te krijgen in de geschiedenis, of beter gezegd, datgene wat nooit geschiedenis had mogen worden. De gruwel er in beschreven is zo onvoorstelbaar dat ik gerust kan geloven dat vele mensen, althans in de eerste jaren na de oorlog, dachten dat de holocaust een verzinsel was. De stortvloed aan getuigenissen in boekvorm of op film, of in de vorm van tastbare bewijzen die op deze publicatie volgden, staaft echter iedere bewering in dit boek dat eerder sober qua stijl en woordgebruik is omdat de schrijver wilde vermijden een boek te schrijven dat als "literatuur" kon worden opgevat. Hij wilde gewoon getuigenis afleggen, niets meer en niets minder. Dat hem dat achteraf een schrijversloopbaan opleverde kan alleen maar worden toegejuichd. Sommige passages grijpen je zo naar de keel dat je even naar adem moet happen en ietwat in de war stopt met lezen: uitgehongerden die bijna op leven en dood vechten om een stuk brood, anderen die zich gekweld afvragen of ze in de vastenperiode moeten vasten -overeenkomstig hun geloof- terwijl het weinige eten dat ze al die tijd kregen nauwelijks toereikend was om hen in leven te houden en zo'n vasten dus op zelfmoord kan komen te staan..., Dr. Mengele die een inspectieronde maakt en in een boekje de nummers opschrijft van degenen die volgens hem die dag moeten sterven door vergassing enz... Schokkend is ook de pagina waarin de auteur aangeeft dat de joodse kinderen tevens niet veilig waren voor de seksuele driften van de onmenselijke bewakers: "Er was hier onder homoseksuelen een ware handel in kinderen, zo hoorde ik later" (pagina 71). Zaken die je niet voor mogelijk houdt waren dagelijkse kost in Auschwitz.

Recent bezocht de Duitse Bondskanselier Angela Merkel de Knesset, het Israelische parlement, alwaar zij in een emotionele toespraak haar excuses aanbood voor de holocaust. "Zoiets mag nooit meer voorkomen", zo verklaarde zij. Nochtans stellen wij vast dat de Israeli's van vandaag opnieuw in een soort van gebied gevangen zitten dat nu afgebakend is door hun eigen landsgrenzen en waarin zij langs alle kanten bedreigd worden door bewakers uit de hen omringende landen die uit zijn op hun dood... Iedere geschiedenisleraar zou "Nacht" van Elie Wiesel moeten aanprijzen op school opdat onze jongste generaties zouden weten waarom Israel bestaansrecht heeft en antisemitische vijanden van deze natie op een afstand moeten worden gehouden, desnoods met geweld. Geen gratuit geweld zoals waar de nazi's buitensporig gebruik van maakten maar gerechtvaardigd geweld, als antwoord op agressors die beweren alleen te zullen rusten als Israel van de kaart is verdwenen. Dit boek kan dus zijn nut bewijzen in het onderwijs maar ook in rechtbanken, lijkt mij: iedere ontkenner of revisionist van de holocaust die terecht staat zou het boek duizend keer met de hand moeten overschrijven. Dat zou kunnen volstaan als alternatieve straf denk ik, voor iedereen die roept dat Auschwitz nooit bestaan heeft of de gebeurtenissen die daar hebben plaatsgevonden wil minimaliseren...

Elie Wiesel, "Nacht", vertaald in het Nederlands, 144 blz., uitgeverij Meulenhoff, winkelprijs ongeveer 15 Euro. ISBN 90 290 77832

wiesel9029077832Wiesel

15:12 Gepost door Olivier Bronselaer (oprichter partij PROTEST) / U KAN EEN REACTIE PLAATSEN OP DIT BERICHT in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.