15-04-08

Hugo Claus: Laf inplaats van moedig!

CD&V politici die een schrijver bewieroken nadat deze zelf uit het leven stapt met euthansie: Hoe ver zal onze maatschappij nog afglijden? Claus had Alzheimer en wilde niet aftakelen, daarom pleegde hij "een veredeld soort" van zelfmoord hoewel zijn ziekte zich volgens ingewijden nog slechts in een beginstadium bevond en beslist niet terminaal genoemd kon worden. Blinde bewonderaars noemen hem nu omwille van zijn eigenzinnige daad "moedig" terwijl ware moed er mijn inziens juist in bestaat naast de vele positieve kanten van het leven -dat bij nader inzien nog steeds een waardevol geschenk van God is en daarom niet zomaar mag verkwanseld worden- ook de negatieve aspecten onder ogen te zien en te ondergaan. Claus behoorde echter onmiskenbaar tot de school van Seneca: Hij geloofde niet in een opperwezen en baalde van mensen die dat wel deden terwijl hij anderzijds zelf wel als een godheid, een Ubermensch, wilde worden aanzien en aanbeden. Kardinaal Danneels noemde in zijn preek mensen die eigenmachtig opteren voor de dood inplaats van het leven eerder laf dan moedig... En gelijk heeft hij! Claus was een gekweld mens, juist omdat hij niet wilde of kon geloven in God. Dat ongeloof leidde tot wanhoop die op zijn beurt weer leidde tot zijn euthansie (lees: zelfmoord). Want met hoeveel ernst artsen ook kunnen beweren dat jouw ziekte onomkeerbaar is, een gelovig mens behoudt altijd de hoop in het leven en beterschap dankzij zijn geloof en legt daarom het traject af in vertrouwen in God, tot het bittere einde. Daarom zullen mirakels zich ook altijd blijven voordoen aan gelovigen en niet aan ongelovigen. Claus was dus geen mirakel vergund. Mirakels bestaan niet, hoor ik u zeggen? Natuurlijk wel, vraag het maar aan de vele mensen die genezen terugkeren van bedevaart naar Lourdes bijvoorbeeld. De "eminente" filosoof Etienne Vermeersch, die graag met het geloof de spot drijft, heeft naar eigen zeggen eens "bewezen" dat mirakels niet bestaan: Immers, zegt Vermeersch, een kreupele met 1 arm is nog nooit van bedevaart terug gekomen met 2 armen. Dat klopt uiteraard maar bewijst tegelijk alleen maar dat Vermeersch idioot en achterlijk is en (zoals het een ongelovige betaamt) geen jota snapt van geloof en dat God niet achterlijk is. Namelijk: moesten alle kreupelen die een arm of been missen en op bedevaart gaan daarna terugkeren met een volmaakt lichaam dan zou plots iedereen weten dat God de Almachtige bestaat en dan zou er geen uitdaging meer zijn aan het geloof, zeg nu zelf. Bovendien, een ledemaat missen is niet zo erg als geslagen zijn met doof- of blindheid (of allebei) en je kan er ondanks de handicap goed mee leren leven, het is eerder een esthetische tekortkoming, en dat mag voor een gelovig iemand geen rol van betekenis spelen. Verlamming, coma, doofheid en blindheid zijn daarentegen vele malen erger omdat je daarmee niet meer (of slechts heel gedeeltelijk) kan communiceren met degenen van wie je houdt, inclusief jouw Schepper. In tegenstelling tot kreupelen dus geneest God wel aan de lopende band verlamde of comatueuze mensen, of mensen die volledig doof of blind waren. Dat komt omdat er achteraf geen sluitend bewijs te leveren valt dat God alleen daar inderdaad zorg voor droeg, hoezeer het genezen individu dat ook gaat uitbazuinen. Dat te aanvaarden hangt dus volledig af van iemands individuele geloof dat nog altijd een inspanning vergt van hem of haar. Een volslagen blinde die beweert dankzij zijn gebeden tot God weer te kunnen zien kan daarom ook worden gewantrouwd als iemand die slechts voorwendde blind te zijn, afhankelijk van het geloof of ongeloof van de bevoorrechte getuige van het wonder.

Maar we wijken af van ons onderwerp: De "grote" Hugo Claus, die als mens eerder een discipel van de duivel was dan een zogenaamd "godenkind". We zullen hem ons blijven herinneren als de man die van zijn geliefde vrouw, de bloedmooie Sylvia Kristel, dankzij zijn bemiddeling een porno-actrice maakte. Inplaats van zijn vrouw haar plaats te geven in de maatschappij door haar te huwen voor de Kerk, leverde hij haar uit aan gewetenloze producers van pornofilms, die haar uitkleedden en te schande maakten voor de gehele wereld. Het is veelbetekenend dat hij de vrouw van zijn leven niet behandelde als een kostbare schat maar als een ordinaire hoer die hij wenste te delen met alle hitsige mannen van de wereld. Dat daar een zoon uit voortkwam die nu al meer dan tien jaar een drugswinkel (een zogenaamde "coffee-shop" om het met een eufemisme te verwoorden) uitbaat in Amsterdam, is geen wonder... En dat die zoon naar eigen zeggen niet in staat is om het literaire werk van zijn vader te lezen verbaast ons niks. Een tweede bewijs van Claus' lafheid: Hij zat voortdurend te schelden op de Katholieke Kerk, de zogenaamde kwalijke invloed van die Kerk, omdat hij wist dat de nonnen en priesters toch niet in de tegenaanval zouden gaan. Op reis met collega Harry Mulish die bij het passeren van een kathedraal eens uitriep: "Kijk eens Hugo, wat een prachtig gebouw!" antwoordde Claus venijnig: "Platgooien met een bom, die troep!" Als Claus niet hield van het Katholicisme, hoezeer moet hij dan de islam gehaat hebben? Deze schrijver, die danste van plezier en de homofiele Tom Lanoye vol op de mond kuste op de Grote Markt van Antwerpen op de avond van de gemeenteraadsverkiezingen, nadat hij had vernomen dat Patrick Janssens triomfeerde en het Vlaams Belang had verslagen... Jawel, de Katholieke Kerk veracht homo's hartgrondig maar de islam veroordeelt hen tot de strop, zie ondermeer Iran... Als de seksueel vrijgevochten Claus om die reden de Katholieke Kerk verfoeide en het homofobe Vlaams Belang, hoe groot moet zijn vrees en misprijzen dan geweest zijn voor het oprukkende islamfundamentalisme? Deze schrijver die voortdurend banbliksems stuurde richting Katholieke Kerk dankzij het forum dat hem voortdurend werd aangeboden vanwege zijn grote bekendheid, repte in de vele interviews die hem werden afgenomen nooit ofte nimmer met een woord over de dreigende islam. U raadt het al: uit pure lafheid! Want terwijl hij van meneer de Bisschop niets te vrezen had was Claus allicht als de dood voor de reacties van razende imams en hun lichtgeraakte volgelingen indien hij een onvertogen woord over Mohammed of Mekka zou hebben geraaskeld. Bovendien was Claus een gepatenteerd leugenaar: Zo loog hij iedereen voor dat hij ieder jaar kans maakte op de Nobelprijs voor Literatuur terwijl het kruim uit de wereld der Letteren allang weet dat iemand wiens hoofdthema de seksualiteit is, geen schijn van kans maakt op die prijs. (Reden waarom ook Louis-Paul Boon, met ondermeer zijn vunzige "Fenomenale Feminatheek" en "Mieke Maaike's obscene jeugd" nooit aanspraak kon maken op die felbegeerde Nobelprijs, hoe vaak men hem daarvoor ook tipte.) Overigens kon Claus prachtige gedichten schrijven, dat geef ik grif toe, misschien is hij wel de grootste dichter die wij ooit hebben gekend binnen ons eigen taalgebied, maar dat maakt hem nog niet tot een groot en moedig mens, waarvoor hij wordt versleten, hoogstens tot een literair monument.

Hem_kennen_was_hem_228390a

 

21:36 Gepost door Olivier Bronselaer (oprichter partij PROTEST) / U KAN EEN REACTIE PLAATSEN OP DIT BERICHT in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.