28-04-10

'Een duivels complot tegen onze Kerk': Een open brief aan Aartsbisschop Leonard.

Hoogwaardige Excellentie,

Niemand die het katholieke geloof toegenegen is kan onberoerd blijven onder de huidige diepe crisis die de Kerk in haar greep houdt. Omdat ik al jarenlang een vurig verdediger ben van het katholicisme, ten nadele van bijvoorbeeld de Islam wiens Sharia wetgeving schandelijke kindhuwelijken toestaat, vind ik het gepast hier ook even mijn licht te laten schijnen over de golf van pedofilieschandalen die onze Kerk een slecht imago dreigen te bezorgen.

Ik schrijf met opzet 'dreigen te bezorgen' en niet 'bezorgen' omdat we, vooraleer we de Kerk collectief in het verdomhoekje plaatsen, moeten nagaan wie we eigenlijk als schuldigen moeten aanwijzen, namelijk priesters -die een onvergeeflijke fout begingen- of perverten die zich voordeden als priesters maar in feite slechts grote zondaars waren en zijn en enkel het priesterkleed aantrokken ter vermomming...?

Van hun maskerade hebben zij jarenlang misbruik kunnen maken om niet alleen hun slachtoffers om de tuin te leiden maar ook de Paus zelf, wiens vertrouwen zij beschaamden, en met dat van hem ook dat van alle toegewijde gelovigen samen. Wat ons hier zou moeten opvallen is dat het bij de overgrote meerderheid van deze gevallen gaat om kennelijk homoseksuele priesters die op slinkse, ja, duivelse wijze, hun ware aard wisten te verbergen achter de eerbaarheid van het priesterambt. Precies deze daad maakt de feiten dubbel zo gruwelijk omdat het praktiseren van homoseksualiteit in de Katholieke leer algemeen beschouwd wordt als een grote zonde tegen God. De homoseksuele priesters die in de fout gingen en zich vergrepen aan jongetjes die hen door de parochie waren toevertrouwd waren zich daar ongetwijfeld steeds van bewust maar door hun misdaden jarenlang te herhalen begingen zij dus een dubbel misdrijf, een tegen God en een tweede tegen de Kerk zelf die reinheid vooropstelt en waarbinnen zij zich schuilhielden als vijandige elementen, die pas werden uitgespuwd nadat hun falen aan de oppervlakte kwam.

Laten wij er geen doekjes om winden: de gevallen die ons ter ore kwamen handelen voor het leeuwendeel over homopriesters die jongetjes seksueel misbruikten (of nonnen die soortgelijke dingen deden met meisjes), terwijl de gevallen die het hebben over hetero religieuzen die kinderen van het andere geslacht molesteerden behoren tot een opvallende minderheid. Deze kerkelijke criminele homo-dossiers zijn dus niet alleen veel aanzienlijker in aantallen maar bovenal ook schrijnender en overstijgen qua gruwel en perversiteit elke verbeeldingskracht: Een Braziliaanse priester, de 80 gepasseerd, die met verborgen camera werd betrapt terwijl hij zich achter het altaar oraal liet bevredigen door een misdienaar; een Amerikaanse geestelijke die in een instelling in de loop der jaren niet minder dan 400 (vierhonderd!) dove jongetjes verkrachtte en niet te vergeten de Brugse Bisschop Roger Vangheluwe die gedurende vele jaren zijn eigen neef heeft misbruikt (een precies aantal jaren werd niet vermeld, doch er is sprake van 'de gehele jeugd van het slachtoffer' dus vermoedelijk tot aan zijn meerderjarigheid). Dit zijn slechts drie voorbeelden uit een lange reeks maar wel degene die het vaakst de pers haalden, doch telkens weer met een kennelijk homoseksuele geestelijke in de hoofdrol.

Dit feit kunnen we niet negeren (evenmin als het feit dat 8 van de 10 ergste seriemoordenaars uit de Amerikaanse geschiedenis openlijk homoseksueel waren) en Kardinaal Bertone, de machtigste man binnen het Vaticaan na de Paus zelf, legde recent de vinger op de wonde door publiekelijk te verklaren (tot consternatie van homorechten-activisten en hun achterban) dat er geen oorzakelijk verband bestaat tussen het celibaat en kindermisbruik maar wel eentje tussen dat laatste en homoseksualiteit, wat volgens hem kan gestaafd worden door onderzoeken, al lichtte hij evenwel niet toe welke onderzoeken dat waren. Bij mij rijst dan ook het vermoeden dat deze onderzoeken wel degelijk bestaan en allicht plaatsvonden in opdracht van de Kerk zelf maar dat zij door de -overwegend linkse- media worden doodgezwegen omdat zij zogenaamd politiek incorrect zijn; onderzoeken die een bepaalde bevolkingsgroep dreigen te 'stigmatiseren' zijn immers totaal ongewenst in een maatschappij waarin 'gelijkheid' en 'diversiteit' bijna als heilig worden beschouwd. Ik roep het Vaticaan op haar eigen kanalen te gebruiken om de resultaten van deze onderzoeken te verspreiden onder de bevolking zodat deze er zich van kan vergewissen dat Kardinaal Bertone inderdaad gelijk had toen hij de homoseksuelen aanwees als hoofdschuldigen voor deze crisis.

De homo's zien in het morele gezag van de Paus, die in overeenstemming met de Bijbel homoseksualiteit afkeurt als zondig, een groot struikelblok voor het behalen van gelijke rechten en het invoeren van wetten die het wereldwijd mogelijk maken dat koppels van hetzelfde geslacht kunnen huwen en kinderen adopteren. Het liefst zouden ze dan ook de Paus ten val brengen en het Vaticaan steen voor steen afbreken. Van de huidige schandaalsfeer (zie ze zelf in het leven hebben geroepen!) willen ze dan ook handig gebruik maken om het aftreden van de Paus te eisen, hij zou de daders immers jarenlang een hand boven het hoofd hebben gehouden...

Niets is echter minder waar! Het is geen wonder dat juist onder het bewind van deze Paus deze zaken aan het licht komen, precies omdat hij geen voorstander is van doofpotoperatie's. In de afgelopen jaren heeft de Paus er steeds op gehamerd dat homoseksualiteit veel leed en zonde veroorzaakt, maar hoe had hij kunnen vermoeden dat het fenomeen ook binnen zijn Kerk welig tierde, tot zelfs binnen de muren van het Vaticaan zelf! (Een ander schandaal handelt immers over een Vaticaanse koorzanger die voor een hooggeplaatste geestelijke en landgenoot homo-prostituees uit de stad Rome binnensmokkelde om er tegen betaling de herenliefde mee te bedrijven!) De hoofd-exorcist van het Vaticaan meent in deze reeks schandalen aanleiding te zien om te geloven dat Satan zelf tot in de hoogste regionen van de Kerk aan het werk is om haar van binnenuit trachten te vernietigen. De geestelijken die deze duivelse (let op mijn cursivering) misdaden tegen weerloze kinderen begingen moeten dan ook niet worden gezien als geestelijken, die opereerden met de zegen van de Paus, maar als satanische infiltranten die dag na dag, jaar na jaar, acteerden religieus te zijn maar slechts uitvoerden wat de duivel hen influisterde, met als enig doel de vernietiging van de Kerk. Het is van het grootste belang (voor haar zelf van levensbelang) dat de Kerk nu volledige transparantie nastreeft en alles in het werk stelt om de schuldigen te ontmaskeren en uit te leveren aan het gerecht, uiteraard na zelf eerst de overtreders al hun kerkelijke titels te ontnemen en hen uit te bannen. Op het internet zijn verhalen te lezen over een samenzwering van homoseksuele geestelijken die geheime zwarte missen in het Vaticaan zelf organiseren waarbij ze de Duivel aanroepen en vereren, met als doel het einde van de Kerk te bespoedigen. Als dergelijk homoseksueel genootschap werkelijk bestaat dan dient het Vaticaan daar een minitieus intern onderzoek naar te doen en de resultaten wereldkundig te maken.

Intussen hebben de aanhoudende schandalen tot gevolg dat teleurgestelde gelovigen de Kerk de rug toekeren. Met deze onbesuisde beslissing komen zij juist tegemoet aan de duivelse wens van de veroorzakers van de schandalen: de Kerk onderuit halen zodat uiteindelijk niemand nog naar haar zal luisteren als zij misstappen als homoseksualiteit en pedofilie aan de kaak wil stellen. Een wereld met een Kerk in crisis is nog altijd beter af dan een wereld zonder Kerk want dan vieren misdaad en zondigheid hoogtij zonder nog een hemelse straf te hoeven vrezen. Gelovigen die op dit kritieke moment afhaken zijn in feite geen haar beter dan de criminele priesters waarvan sprake die slechts veinsden priester te zijn en geven daarmee te kennen dat zij, op hun beurt, slechts veinsden gelovigen te zijn. De religieuze overtreders hebben de Kerk in diskrediet gebracht en het is juist de taak van de gelovigen om dit onrecht te wreken door eendrachtig de rangen te sluiten en de dodelijke kogels te laten afketsen. De rangen sluiten betekent ook: er nog beter over waken dat dergelijke kwaadwilligen niet meer in staat zijn om in de Kerk een functie op te nemen, laat staan haar verder te zetten als ze die al hadden. De noodzaak aan een 'grote zuivering' dringt zich op en wie is beter geplaatst dan Benedictus XVI om leiding te geven aan deze operatie? Hij heeft jarenlang aan het hoofd gestaan van de Congregatie van de Geloofsleer, die nauwlettend moet toezien op de naleving van godsvruchtig gedrag, en kent dus het klappen van de zweep. Rechtlijnig als hij is laat hij geen ruimte voor vluchtwegen of doofpotoperaties. Vrijwel onmiddelijk liet hij na het uitbreken van de crisis op de website van de Vaticaanse voorlichtingsdienst de richtlijnen bekendmaken voor de omgang met meldingen van kindermisbruik. Die moeten onverwijld worden aangegeven zodat zij kunnen worden uitgespit en de daders bestraft. Dat hij de slachtoffers in de kou laat staan en geen oren heeft naar hun grieven en verzuchtingen berust ook op laster van de vijanden van de Kerk, die elk vals gerucht aangrijpen om haar in een slecht daglicht te plaatsen. Tijdens een ontmoeting met enkele van hen op zijn reis naar Malta, in april van dit jaar, luisterde hij aandachtig naar hun wedervaren en was hij tot tranen toe geroerd. Een niet-katholieke deelnemer was zo onder de indruk van de emotionele betrokkenheid van de Kerkleider dat hij zich terstond liet bekeren tot het Katholieke geloof, een gebeurtenis die alleen melding kreeg in de Maltese pers maar door het gros van de vooringenomen Europese pers ternauwernood werd opgepikt.

De hoop van de talloze vijanden van de Kerk, die menen dat de reeks schandalen haar einde zal inluiden, zal dan ook zondermeer de bodem worden ingeslagen. De Kerk is nog maar net begonnen een antwoord voor te bereiden op deze aanvallen en het antwoord zal er in bestaan dat een onderscheid moet worden gemaakt tussen de Kerk die -gastvrij en goedgelovig zoals zij steeds is geweest- demonische lieden in haar midden had opgenomen wiens ware aard lange tijd voor haar verborgen bleef, en de daders zelf die met de beproefde techniek van 'het Trojaanse Paard' zichzelf als indringers een instituut binnenloodsten met geen ander doel voor ogen dan het finaal ten gronde te richten. Net zoals leden van een misdaadsyndicaat met opzet agent worden en zo politiekorpsen binnendringen met als oogmerk om van daaruit hand- en spandiensten te verlenen aan hun criminele netwerk, hebben in het verleden vele homoseksuelen besloten om priester te worden om zo, op termijn, de Kerk van binnenuit te beschadigen. Paus Benedictus XVI is er niet de man naar om zich zomaar gewonnen te geven en de vijand de roes van de overwinnig te bezorgen. Wat met deze zaken is  aangetoond is dat de eeuwige strijd tussen goed en kwaad tegenwoordig op het scherpst van de snee wordt gevoerd en dat het nu van kapitaal belang is om partij te kiezen. Het bezielende leiderschap van Benedictus XVI en zijn doortastende optreden zal er juist toe leiden dat de Kerk inplaats van met een leegloop, spoedig zal te maken krijgen met een revival van ongekende omvang. Eens alle schandaal verwekkende zondaars de deur zal worden gewezen en de grote schoonmaak is ingezet zal dit voor de zuiveren van geest en hart juist een signaal en een garantie zijn dat er in de Kerk enkel plaats is voor hen en zal dit een nieuw wervend effect teweegbrengen. Velen verwijten deze Paus dat hij in zijn eerste lustrum weinig of geen hervormingen heeft weten door te drukken. Dat de huidige crisis een keerpunt zal markeren is evenwel goed te voorspellen. De eerste vijf jaren na zijn aanstelling heeft deze Paus kunnen benutten om zich zijn positie eigen te maken, nu hij onverwacht met deze diepgaande crisis wordt geconfronteerd, zal hij de volgende vijf jaren succesvol kunnen besteden aan het bestrijden ervan.

Hoe krachtdadig dat bestrijden er zal uitzien heeft de Paus al bewezen met de keuze van zijn Kardinalen. Zijn beslissing bijvoorbeeld om Kardinaal Leonard, die rechtlijnig in de leer en oerconservatief heet te zijn, aan te duiden als opvolger van Aartsbisschop Danneels -die tot de progressieve school behoorde- werd in vele kringen duchtig en luidop bekritiseerd. Maar nu uitgerekend de langst zittende Belgische Bisschop, de genaamde Vangheluwe, het voorwerp uitmaakt van een strafrechtelijk onderzoek naar pedofilie, blijkt hoezeer de omstreden keuze van de Paus mag worden gewaardeerd en toegejuichd. Mgr.Leonard is immers een ijzersterk communicator en heeft, hoewel aanvankelijk met achterdocht bejegend, voorgoed de twijfelende en verwarde gelovigen voor zich gewonnen, na herhaaldelijk en in scherpe bewoordingen de feiten te hebben afgekeurd, en nadrukkelijk naar alle eventuele slachtoffers de oproep te hebben gelanceerd om zich te melden met de belofte dat zij gehoord zullen worden. En was het niet Mgr.Leonard die ons al lang van tevoren waarschuwde voor de gevaren der homosekualiteit? Deze 'gevaren' werden lange tijd afgedaan als 'fantasie' en 'overdreven' geacht maar nu steeds meer homoseksuelen naar voren treden om schoorvoetend te bekennen dat zij jarenlang het priesterkleed misbruikten als camouflage om zoveel mogelijk ongehinderd kinderen te kunnen onteren op de meest afschuwelijke wijze, lijkt de realiteit alle fictie te hebben ingehaald.

De vraag is niet of er een verband is tussen homoseksualiteit en pedofilie, zoals Kardinaal Bertone opperde, maar wanneer dat officieel zal worden aangetoond aan de hand van rapporten met cijfermateriaal. Het Vaticaan moet snel werk maken van deze bevindingen wil zij niet aan geloofwaardigheid inboeten. Zij kan zich niet veroorloven deze onderzoeken te spreiden over verschillende jaren. De huidige generaties gelovigen, opgegroeid in het videoclip tijdperk, vereisen snelheid en verlangen dus ook in deze kwestie snelle antwoorden zodat zij niet met al hun vragen blijven zitten. Elk oponthoud zal nadelig zijn voor de Kerk zelf. Zij moet het aandurven haar handen in onschuld te wassen en de ware schuldigen aan te duiden en te laten berechten wil zij niet worden meegesleurd in hun ondergang.

(1) Noot: De Vaticaanse richtlijnen voor de omgang met gevallen van kindermisbruik binnen de Kerk zijn hier te raadplegen:

http://visnews-en.blogspot.com/2010/04/cdf-guidelines-on-...

P.S.: op de dag waarop ik deze brief voltoide bracht de media het nieuws naar buiten over een Waregemse hulppriester die eerder veroordeeld werd voor het misbruiken van een 17 jarige jongen en nu ontslagen werd nadat bleek dat hij op Netlog een internetrelatie had aangeknoopt met een 13 jarige knaap. Opnieuw levert dit ons het bewijs dat het probleem van het kindermisbruik binnen de Kerk eerder een homoseksueel probleem is dan een Vaticaans probleem.

18:24 Gepost door Olivier Bronselaer (oprichter partij PROTEST) / U KAN EEN REACTIE PLAATSEN OP DIT BERICHT in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Na de homo’s kwamen in de jaren zeventig de pedofielen uit de kast. Al in 1966 ontving de debuterende schrijver Astère Michel Dhondt, wiens hele oeuvre een melancholische lofzang op seks met kinderen zou worden, de Arkprijs van het Vrije Woord. De linkse, radicale groepering de Rooie Vlinder haalde in 1979 de Nederlandse ‘pedomusical’ Snoepjes naar Gent. De voorstelling vond plaats in een auditorium van de universiteit op de Blandijnberg. De organisatoren moesten door de politie beschermd worden tegen rechtse betogers. Uit de Rooie Vlinders ontstond in 1981 de actiegroep Stiekum die zich tot doel stelde pedofilie uit de taboesfeer.

De strijd voor het recht op seks voor kinderen was na de emancipatie van homoseksuelen een logisch gevolg. Er werd onder andere campagne gevoerd met een affiche waarop een jongetje en een meisje in elkaars onderbroek tasten onder de titel Baas in eigen broek. Als men kinderen eenmaal had erkend als seksuele wezens, viel nog één taboe te slechten: het recht van het kind op seks met een volwassene. Wie bedenkingen uitte, kreeg te horen dat hij aan introspectie moest doen om de weerstanden binnen zijn geconditioneerd denken te onderkennen. Ik herinner mij dat een vriendin die moraalfilosofie studeerde me omstreeks 1980 een brochure over pedofilie gaf om mijn geest te verruimen. In Gent was de voorzitter van CGSO in die tijd professor Bob Carlier, seksuoloog en moraalfilosoof aan de RUG. Vandaag, met de onthullingen van misbruik binnen de kerk in gedachten, lijkt geen mens er nog bij te kunnen dat er ooit werd gesensibiliseerd voor de aanvaarding van seks tussen volwassenen en kinderen.
---

De grote angst, afkeer en afkeuring die het onderwerp pedofilie te weeg brengt heeft duidelijk te maken met de rolverdeling tussen mannen en vrouwen: vrouwen en kinderen horen bij elkaar en mannen hebben daarbij niets te zoeken. Het afwijzen van pedofilie heeft ook te maken met de instandhouding van 'de hoeksteen van onze maatschappij, Het Gezin.'
bron: Artikel 'Vrouwen en pedofilie - Op een oude fiets moet je het leren' door Marjan Sax & Sjuul Deckwitz; Homologie; Jaargang 12 nr. 5; september / oktober 1990

De homo's moeten tegenover de pedo's dringend terug hun rol van grote broer opnemen. Nu we toch de periode van de grote eenmaking kennen is het een kleine moeite om daar de schaarse overgebleven ''militante'' pedo's bij te betrekken.
bron: Artikel 'Pedoseksuelen en de homostrijd' door Staf Laenen; De Janet; mei 1990

Het Centrum voor Seksuele Voorlichting, en de vrouwengroep ''Tegen Haar Wil'' organiseren een themaweek rond seksueel kontakt tussen volwassenen en kinderen. Op donderdag 5 april staat een panelgesprek op het programma met als onderwerp: ''Pedofilie, seksueel misbruik of een mooie ervaring?'' Met Theo Sandfort, Lut De Ridder, de pedogroep Stiekum, Bob Carlier en Vicky Claeys. [...] Paddenhoek 1, Gent.
bron: 'Pedo's in de jaren '90'; RAF Nieuwsbrief (RAF staat voor Roze Actie Front); maart 1990

Begin april organiseren wij een debat rond pedofilie en seksueel misbruik. In de dagen daarvoor zouden wij door middel van film of toneel de tema's seksueel misbruik van kinderen en pedofilie willen situeren. Op dit moment zijn wij nog op zoek naar een film (of een video) waarin pedofilie gunstig belicht wordt, of minstens niet te negatief wordt voorgesteld. Ik hoop dat u ons enige titels kunt bezorgen en bij voorkeur ook de plaats waar deze produkties te lenen of te huren zijn.

Bij voorbaat hartelijk dank.

Met vriendelijke groeten,
Carla Wingender
bron: Brief van C.S.V. (Centrum voor Seksuele Voorlichting, België) aan MARTIJN; 8 februari 1990

Gepost door: Gilbert De Bruycker | 04-11-10

De commentaren zijn gesloten.